صادق عادلیان ادبیات روز ایران گل‌بل گلبل نوشته‌ی صادق عادلیان روایت روزگار جادویی ملتی درمانده است، امتزاج غیر ممکن و ممکن با تاکید بر تلفیق افق‌های جادویی و واقعی زندگی، اما نه در بافتار آن جامعه، بلکه یک امر جبری و تحمیل شده بر جامعه‌ای که ناخواسته و نادانسته ناگهان از عرش بر فرش افتاده‌اند. روایت جمعی آدم‌هایی که مانند چرخ گاری بی‌هدف دشوارترین وظیفه را بر دوش دارند، روایت طبیعت دست‌کاری شده و طغیان کرده از منفعت‌طلبی بی‌اندازه، حکایت معترضین بدنام و بی‌آبرو شده توسط ساخت

معرفی کتاب آواز نیشکر جان می‌دهد برای جرعه جرعه خواندن و نوشیدن، هروله می‌کند زخم‌های ناسور و موج موج، با وهم و گرمای تش و برق می‌بردتت به کپرهای جنوب و امین‌آباد و مارآباد، ماراآباد ناکجایی است در جایی وسط گرماگرمِ جنوب، در خوزستان. در نقطه‌ایی به مَثَل خودش. زیرا پس از خوانش هر داستانش میخکوب و انگشت به شقیقه نفس باید بزنی بیرون به شتاب، چرا که طی خوانشش احتمالن چند و چندین بار فرستاده‌ایش به حبس.

صادق عادلیان ادبیات روز ایران به آنکه اعداد را یادم داد جایی در زندگی‌نامه‌ی چخوف نوشته‌ی ولادیمیر یرمیلوف به ترجمه‌ی فیروزان زهادی آمده است؛ "هنرمندی که درونمایه‌ی آثارش را از زمانه‌اش بگیرد و با نگاهی ژرف آن را ساخته و پرداخته کند، از این رهگذر آثاری خلق خواهد کرد که مرزهای زمانه‌اش را پشت سر خواهد گذاشت". چخوف سطحی نمی‌نوشت، ساده و عمیق به مسائل جاری جامعه‌ی زیستی‌اش می‌پرداخت همین باعث شد جهانی شود. "به آنکه اعداد را یادم داد" نوشته‌ی "آراز صالحی" با این داستان‌های به ظا

معرفی کتاب وال و کولی‌ها کوچکتر که بودیم، گاهِ بیم و امید بزرگترهایی که اکنون هیچ‌کدامشان زنده نیستند در حصارِ کِر داوود پناهمان می‌دادند و به وقت خطر داوودِ که‌و سوار را به یاری می‌طلبیدند. هزار هزار هزار سال باید گذشته باشد و هزار راه باید رفته باشی تا از آن همه اعتقاد و ایمان یک مشت دعا و ورد در خاطرشان مانده باشد، و در چشم به‌هم زدنی تا نسل بعد ما دود شود و برود هوا! فقط امید به داستان است که از عمق اقیانوس وسیع اعتقادات کهن مشتی از خروار به ارمغان

*معرفی کتاب*ترانه‌ی آندلسی روایت رنج‌های مشترک آدمی از زاویه اول شخص یا مونولوگ‌هایی از سر تنهایی آنهاست. آدم‌هایی که می‌میرند، به قتل می‌رسند یا قاتل هستند و گاهی در سکوت عاشق می‌شوند و کینه به دل می‌گیرند. داستانِ آدم‌هایی که تونل زده شده از ذهن یک آدم پریشان و تنها!. دردهای مشترک و ملموسی که مابه ازای خارجی‌اش فت و فراوان است. حرف زدن مرده‌هایی که در سایه با هم حرف می‌زنند، وهمناک گورستانی که نام تمامی زن‌هایش لیلا است!... تا نویسنده‌ای که می‌خواهد خوان گمشده‌ی رستم را روی کاغذ بیاورد و نمی‌ش